عزیز اوخوجولار!
حورمتله، دوکتور رحمن پورنگ
نباتی:
********************************
ائیله مستم بیلمزم کیم، مئی نه دیر، مینا ندیر!
گول ندیر، بولبول ندیر، سونبول ندیر، صحرا ندیر!
اود توتوب جانیم سراسر یاندی، اما بیلمدیم
دیل ندیر، دلبر ندیر، باشیمدا بو سئودا ندیر؟
بیلمدیم عمرومده هئچ بیر کفر و ایمان هانسی دیر،
احمد محمود کیمدیر، موسی و عیسی ندیر؟
شاهباز اؤوج وحدت، واحد وحی و قدیم،
خالق ارض و سما اول فرد و بی همتا ندیر؟
صدر ائیوان جلالت، شمع بزم کاینات،
آفتاب ارش عزت “لافتا الا” ندیر!
طورحاتی قوی کناره، رقصه گل دیوانه وار،
گل، خرابات ایچره گؤر بو شوریش و غوغا ندیر!
دورد صافی گؤزله مک واختی دئییل، ساقی، آمان!
شیشه وئر، پئیمانه وئر، ساغر ندیر، صهبا ندیر!
دور، گؤزون قوربانییام، مستانه گل، رندانه وئر،
چوخ دئمه جمشیددن، اسگندر و دارا ندیر!
لؤوحش لله، کیمدی بیلمم، عشق دیوانین یازان،
عاشیق و معشوق کیم دیر، وامیق و عذرا ندیر!
شاهید خلوت نیشینیم ائتدی روخسارین عیان،
عاشیق دیوانه، گل گؤر ظاهر و ایخفا ندیر!
یئتدی عمرون آخیره، سن بیر، نباتی، بیلمدین،
کیمدی بو گؤزدن باخان، یا دیلده بو گویا ندیر؟
فضولی:
**************************
قِد انارَ العِشْقُ لِلْعُشّاقیِ مِنهاجَ الهُدا!*
سالک راه حقیقت عشقه ائیلر اقتدا.
عشق دیر اول نشاء کامل کیم، اوندان دیر مدام
مئیده تشویر حرارت، نئیده تأثیر صدا.
وادی وحدت، حقیقتده، مقام عشق دیر
کیم، مشخص اولماز اول وادیده سلطاندان گدا.
ائیله مز خلوتسرای سرّ وحدت محرمی
عاشقی معشوق دن، معشوقی عاشقدن جدا.
ای کی، اهل عشقه سؤیلرسن: ملامت ترکین ائت!
سؤیله کیم، ممکن مودور تغییر تقدیر خدا؟
عشق کلکی چکدی خط حرف وجود عاشقه
کیم، اولا ثابت حق اثباتیندا نفی ماعدا.
ای فضولی، انتها سیز ذوق بولدون عشقدن،
بؤیله دیر هر عیش کی، حق عادله قیلسان ابتدا.
واحد:
****************************
چوروتدوک، عؤمروموزو بی وفالار عشقینده
بو نازلی، غمزه ساتان، مه لقالا عشقینده
صداقت ایله وفا عالمینده جان قویدوق
وفادن ال گؤتورن، آشنالار عشقینده
خیال وصل ایله زنجیر ظلمه باغلاندیق
رقیبه ناز ائله ین دلگشالار عشقینده
بوکولدو بئل، باش آغاردی، قوجالتدی غصّه بیزی
بو سرو بویلو، بو زلفِ قرالار عشقینده
بیزیم نوایه گلن، نئی دن! عشقمیز چوخدر
بیز ایندی ده، گزیریک بینوالار عشقینده
بلای عشقله هر جؤره دؤزموشوک واحد
بو داش اوره کلی اولان دلربالار عشقینده
سیّد عظیم شیروانی:
**************************
گذرین دوشسه در دلبره، ای باد صبا،
یئتیر عرضیم او گول احمره، ای باد صبا!
گول جعفر کیمی رنگیم سارالیب فرقتدن،
دئ بو حالی او گول جعفره، ای بادی صبا!
تلخکام اولدوغومو زهر غم هجریندن،
عرض حال ائت او لب شکّره، ای باد صبا!
تاب دن سالدی کتان تک بو دل بیتابی،
نئیلمیشدیم او مه انوره، ای باد صبا؟!
پیکریم پیکر جوزا کیمی، گؤر، اولدو دو نیم،
وئر خبر اول بت مه پیکره، ای باد صبا!
بو قارا گون کی، منیم باشیما هجرینده گلیب،
حق نصیب ائیله مه سین کافره، ای باد صبا!
لاله تک داغ دل سینۀ سوزانیمی گؤر،
وئر خبر سونبول و سوسن بره، ای باد صبا!
بو محمد ائله دی سیّد بی عاری هلاک،
عرض قیل روضۀ پیغمبره، ای باد صبا!
خورشید خانوم ناتوان:
******************************
سحرگه ناگهان گؤردوم، دیل زاریم نهان آغلار،
سرشک آل ایله هر دم چکر آه و فغان آغلار.
سئوال ائتدیم، نه باعث دیر چیخیب افلاکه افغانین،
تؤکر خون جگر چشمین، باخار هر یان، روان آغلار.
کؤنول هوشیار ایمیش مندن، دئدی باد صبادن سور،
سراسیمه، قالیب حئیران، چکر آه، الامان آغلار.
صبادن سوردوم احوالی کی، ای هر حالیدن آگاه!
نه واقع دیر، سین تاری، اولوب دیل ناتوان آغلار.
دخی باد صبا گؤردوم، بسی دلگیر نالان دیر،
تکلم یوخ بیان ائتسین، قالیب دیر بی زبان، آغلار.
توتولموش نطق گفتاری، دئدی: – ای ناتوان خسته،
نئجه شرح ائیله ییم حالی کی، جمله انس و جان آغلار.
گزردیم باغ صحرانی، پریشان حال ایله، گؤردوم،
دییب باد خزان سروه قوروتموش، باغبان آغلار.
زبان سؤزدن قالیب خالی، ترحم ائتدیم احوالی،
گؤزومه تار اولوب دونیا، دمادم جسم و جان آغلار.
بلی، گر گول بوداغینه، توخونسا تند باد دهر،
پریشان اولسا گول برگی، ائدر بولبول فغان آغلار.
پوزولدو رؤونق گولشن، داغیلدی زینتی باغین،
دوشوب تاب و طراوتدن، گول آغلار، گولسیتان آغلار.
دوشه یدی چرخ گردشدن، اولایدی دهر دون ویران،
بشر تاب ائیله مز هرگز، زمین و آسمان آغلار.
الهی، گؤرمه سین گؤزلر یامان گونده بئله گونلر،
آمان وئرمز غم و محنت، هامی پیر و جوان آغلار.
فراوان دیر غمیم، شرحین بیان ائتمک دئییل ممکن،
یاز، ای مصطوفی عالم، مدام اهل جاهان آغلار.
مداد اولسا اگر دریا، قلم اولسا اگر اشجار،
باشا یئتمز غمیم شرحی، قلم هر لحظه قان آغلار.
تنیم رنجور، دیل خسته، داخی بیر غمگساریم یوخ،
کیمه کیم، شرح ائدیم دردیم، گئدر تاب و توان آغلار.
بلی، چون کؤوکب طالع قبال ائتسه فلاک ایچره،
نوحوستله قیران ائیلر، اولور گون گر یامان، آغلار.
بو، دیوان قضاوت دیر، مقدّر روز ازلدن،
کی، هر دم نؤوع به نؤوع غملر یئتر، بو ناتوان آغلار.
کسیلمیش طاقت و تابیم، باشیمدان عقل محو اولموش،
گؤزوم اشکی روان ظاهر، کؤنول دایم نهان آغلار.
دواسیز، درد بی درمان قالیب محزونی سرگردان،
ارسطو ایله لقمان، فلاطون زامان آغلار.
تماما درد و غملردن، فراقین دردی افزون دور،
اونون اوچون ناتوان هردم اولوب نالان، قان آغلار.