آذری شعرلر

قربانین اولوم، بونون سرانجامی اوچون

الا، ای بئی، ایکی نوالین شوکرون
ذکر ائتمه یه عاجزدو زبانیم یوخدور.

هر جفا ائیله ینه قصد مکافات ائتسن

انتقام ایله کؤنول گرچی اولور شاد، ولی
دم قدرتده فزوندور فرح و ذوق و صفا.

لاش وئریب بسله دیم هر کوچه یو دهرده

بیخود ظاهرپرست ظاهریمه بند اولوب،
چیخمادی باشی اونون، حیف ایچیمدن منیم؛

یا منی ائششک ائیله بیخود تک

بیز ایکی شاعریک، فلک، آخر
بیزی هر خاصیتده توأم قیل.

سیّدا، یوخ دئدی درمان غم هجرانه طبیب

دئدیلر دون او شکرلب منه دوشنام وئریب،
منده اول بخت و سعادت هانی، بهتان دیر بو.

1 2 3 >