آذری شعرلر

میرزه حسن قاراباغی

میرزه حسن قاراباغی ١٢٠٣-جو ایلده سوشا شهرینده دوغولموشدور.

وصل ایله، حسن، ائیله مه هجرانی فراموش

احوالینی، ای دل، سنه یارین دئمه دیممی؟
هر فعلی خطا دیر او نگارین، دئمه دیممی؟

مدتدی حسن خسته دی بو گولخن غمده

ایتمیشدی دیل غمزده ویرانه لر ایچره،
صد شوکر کی، تاپدیم اونو میخانه لر ایچره.

فقرا اهلی اوچون دار الامانسان، گئتمه

سن، آغا، بیزلر اوچون روح روانسان، گئتمه،
نه همین بیزلر اوچون، عالمه جانسان، گئتمه.

گرچی عالمده نزاکتلی گؤزل چوخدو، حسن

قامتین تک بوی آتیب سرو خرامان اولماز،
عارضین تک، صنما، بیر گول خندان اولماز.

1 2 >